یه جورایی نه نوشتنم میاد٬نه حوصلشو دارم٬فقط یه موقع هایی دلم واسه این یه وجب جا که مال مال خودمه و همه آدمایی که همین جا باهاشون آشنا شدم تنگ میشه...دلم میخواد یه جورایی به همه بفهمونم من که فراموشتون نمی کنم٬شما هر جور راحتی!!!

نه نمیشه...اصلاْ میدونی چیه فقط اومدم ببینم میشه از ول معطلی در اومد یا نه...یه حسی میگه نچ احتمالاْ!!!

پ.ن۱:قیصر امین پور هم رفت.الان که فکر میکنم می بینم بیشتر شاعرایی که شعراشونو توی کتاب فارسی خودمون(منظورم این کتاب داستانای الان نیست!)می دیدیم به تاریخ پیوستند...

پ.ن۲:من اصولاٌ فکر نمی کنم آدم مسخره ای باشم٬ولی یه جورایی نه نوشتنم میاد٬نه حوصلشو دارم٬فقط....(میتونی دوباره متن بالا رو بخونی!)

پ.ن۳:تا دلتنگی بعدی آرام باشید...